نيروهاى عظيمى كه براى منع ايشان از گفتن سخن خدا به پا خاسته بودند ، ايستاد و به آنها اعتنايى ننمود و به عمويش ابو طالب ، مؤمن قريش ، فرمود : « به خدا اگر خورشيد را در دست راست و ماه را در دست چپ من بگذارند كه از اين امر ، دورى گزينم ، آن را رها نخواهم كرد تا اينكه بميرم و يا اينكه خداوند آن را پيروز گرداند . . . » . ( 1 ) با اين ارادهء نيرومند ، با نيروهاى شرك ، رو به رو شد و توانست بر جريان حوادث ، چيره گردد . و همچنين سبط عظيم آن حضرت در برابر حكومت اموى ، ايستاد و بدون ترديد ، عدم پذيرش خود را در برابر بيعت يزيد اعلام فرمود و با وجود ياران اندك ، به سوى ميدانهاى جهاد روان شد تا كلمهء حق را رفعت بخشد و سخن باطل را نابود گرداند ، در حالى كه دولت اموى ، سپاهيان فراوان خود را بر ضد وى بسيج كرده بود ، اما آن حضرت ، اعتنايى به آنها نكرد و عزم و تصميم خود را با سخن جاويدانش اعلام كرد آنجا كه فرمود : « مرگ را جز سعادت و زندگى با ستمكاران را جز فريبى نمىبينم . . . » . ( 2 ) و همراه با خانوادهء ارجمندش از اهل بيت و يارانش به سوى ميدان شرف و بزرگوارى حركت كرد تا پرچم اسلام را برافرازد و براى امت اسلامى ، عظيم‌ترين پيروزيها و فتحها را محقق سازد تا اينكه به شهادت رسيد ، سلام خداوند بر او باد كه او قويترين مردم از نظر اراده و پيشتازترين آنان از نظر عزيمت و تصميم بود و اعتنايى به تحمل فجايعى كه عقول و خردها را ناتوان مىساخت ، نداشت . ( 3 ) 2 - خوددارى از قبول ستم صفت بارز در ميان خصلتهاى امام حسين عليه السّلام « خوددارى از پذيرش ظلم